بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العلمین

مزدوران عراق و تأثیر آنها بر ایران

وقتی از وضعیت عراق و مزدوران و خائنان آن کشور صحبت به میان می آید شاید بعضی در ایران چنین فکر کنند که خیانت برخی از عراقیها به دین یا وطنشان چه تأثیری بر ایران خواهد داشت و اعمال مزدوران عراقی چه ربطی به آنها دارد و اصلا چرا باید از خیانت اکراد شمال عراق و روافض جنوب آن کشور صحبت به میان آورده شود . شاید در نگاه اول این سؤالات منطقی به نظر آیند ولی وقتی به اوضاع منطقه بیشتر دقت شود مسائل اندکی روشن می گردند .

مدتی است که خطر حمله آمریکا به ایران بر سر مردم کشورمان سایه افکنده است و در محافل خبری درباره این موضوع صحبت شده و جوانب آن به نقد و بررسی گذاشته می شود . اخیرا نیز سعی برخی نمایندگان مجلس آمریکا برای محدود کردن دولت جرج بوش در حمله به ایران با شکست مواجه شد و دیگر دولتمردان کاخ سیاه برای تهاجم به ایران احتیاجی به کسب اجازه از سنا ندارند . اینجا این سؤال مطرح می شود که نقش گروههای مختلف در عراق چه تأثیری بر تصمیمات آمریکا در قبال ایران خواهد داشت ؟

جواب این سؤال شاید چندان مشکل نباشد زیرا بر همگان مشخص است که هر چه آمریکا در عراق و افغانستان موفقیت بیشتری کسب کند و آسیب کمتری ببیند راه برای حمله به ایران برایش بهتر مهیا می گردد . شاید اگر آسیبهایی که آمریکا در عراق می دید چندین برابر آنچه تاکنون دیده می بود دیگر به این راحتی به فکر حمله به ایران نمی افتاد . با توجه به آنچه ذکر شد راحتتر می توان نقش گروههای مختلف را در عراق در تأثیر آنها بر ایران بررسی نمود . گروههای مختلف در عراق معمولا دو دسته اند : یا در حال جنگ با آمریکا هستند یا در حال خدمت کردن به آمریکا . اکثریت اهل سنت عراق در مرکز در حال جنگ با آمریکا هستند و به این گروه ، آن عده ای را که از دیگر کشورهای مسلمان برای جنگ بر علیه آمریکا به عراق آمده اند می توان افزود . همچنین اکثریت کردهای عراق در شمال و اکثریت روافض عراق در جنوب در جهت عکس این موضع حرکت می کنند و در حال خدمت به آمریکا در تثبیت حضور آن کشور در عراق هستند . از این روست که می بینیم اکثر اعضای دولتی و حکومتی در عراق از اکراد یا روافض هستند و اکراد توانسته اند در زیر سایه شوم اشغال عراق توسط آمریکا به یک استقلال و خودمختاری در شمال دست یابند . واقعیت این است که این عمل اکراد و روافض یک بده بستانی است که بین آنها و آمریکا در جریان است . آنها در تثبیت اشغال کشورشان توسط آمریکا تلاش می کنند و حتی در این راه با کسانی که در حال نبرد بر علیه اشغالگر هستند می جنگند و آنها را می کشند و در عوض آمریکا حکومت را به آنها تفویض می کند . البته گفتنی است که آمریکا در این بین منفعت دیگری نیز عایدش می شود و آن این است که به جهانیان چنین وانمود می کند که اکنون حکومت عراق در این کشور به عهده خود عراقیهاست و توسط خود آنها تأیین می شود ولی کیست که نداند اشخاصی چون جلال طالبانی و نوری المالکی حتی توان جابجایی یا حذف یک دیوار را آن هم در پایتخت عراق ندارند همانطور که حامد کرزی در افغانستان نمی تواند بر علیه اقدام آمریکاییها در کشتن غیرنظامیان کاری انجام دهد . البته درک این مطلب چندان هم ثقیل نیست زیرا حکومتی که در زمان اشغال و در زیر چکمه اشغالگر روی کار آید مسلما جز یک حکومت دست نشانده نخواهد بود و اعتبارش را نیز از اشغالگران می گیرد و نه از مردم . به همین دلیل است که این حکام دست نشانده دائما از نیروهای اشغالگر می خواهند که برای مدت بیشتری به اشغالگری ادامه دهند . حکومتی که منتخب مردم است و رأی اکثریت مردم را در دست دارد چرا این چنین باید برای ادامه حضور اشغالگران عجز و لابه نماید ؟ از این رو است که کراراً می شنویم که این به ظاهر دولتمردان در عراق و افغانستان از آمریکاییها می خواهند که کشورشان را ترک نکنند و به اشغالشان خاتمه نبخشند .

تأسف از اوضاع عراق زمانی افزونتر می شود که مشاهده می گردد برخی به این اوضاع اسفناک عراق جنبه فرقه ای داده و فکر می کنند که به هر صورتی باید از هم مذهب و هم زبانشان در حکومت دفاع نمایند . نگاهی به علمای رافضی در عراق ما را بیشتر با این موضوع آشنا می سازد . اکثریت قریب به اتفاق علمای دینی در بین رافضه در قبال اشغالگری آمریکاییان سکوت اختیار کرده و با اعلام حمایت خود از حکومت دست نشانده در عراق عملا در جهت منافع آمریکا گام برمی دارند بطوریکه می بینیم از بین علمای تراز اول آنها چون سیستانی چنین موضعی اتخاذ شده است و سایر علمای آنها نیز در سطوح مختلف چنین موضعی دارند . چنین مسأله ای کم و بیش در بین علمای اکراد شمال که اهل سنت هستند نیز به چشم می خورد .

حال باید گفت که چه ما بخواهیم و چه نخواهیم عمل اکراد و روافض عراق نوعی کمک و یاری به آمریکا برای حمله به ایران است و عمل اهل سنت عراق در مبارزه بر علیه اشغالگر در جهت کاستن خطر آمریکا بر علیه ایران محسوب می شود . از آنجا که روافض و اکراد عراق روی هم از اهل سنت عراق بیشتر می شوند و همچنین از آنجا که این دو گروه همراه با آمریکا درصدد سرکوب مقاومت در عراق هستند پس می توان گفت که اهل سنت عراق در جهاد بر علیه اشغالگر چندان هم ناموفق نبوده اند . مسلما اگر اکراد و روافض به دین و کشورشان خیانت نمی کردند و با مجاهدین در جهاد بر علیه اشغالگران همراه می شدند وضعیت آمریکا به مراتب بدتر و وخیمتر از آن اوضاعی بود که الآن دارند و مشخص است که اگر این خیانت دو گروه مذکور نبود وضع اشغالگران به گونه ای می بود که هرگز خیال حمله به ایران را در سر نمی پروراندند . به بیان دقیقتر می توان گفت  آن عده که در داخل کشور فقط به دلیل هم مذهب بودن با مزدوران در عراق سنگ آنها را به سینه می زنند دانسته یا ندانسته در جهت رویارویی نظامی آمریکا با ایران گام برمی دارند . اخیرا نیز مشاهده شده است که عده ای برای سیستانی به عنوان مرجع تقلید تبلیغ می نمایند تا چنین شخصی مقلدان بیشتری در ایران داشته باشد . اگر فرداروزی آمریکا به ایران حمله نماید و بخواهد تمام جنایاتی که در عراق مرتکب شده از کشتن زنان و کودکان و غیرنظامیان و تجاوز به نوامیس مردم و تخریب گسترده اماکن زیربنایی و تاریخی و مذهبی و به ویرانی کشیدن این کشور را در ایران نیز اجرا نماید آیا آن عده که اکنون از طالبانی و مالکی و سیستانی و حکیم و دیگر سرسپردگان طرفداری می کنند جوابی برای اوضاع پیش آمده خواهند داشت ؟ آیا تمایل خواهند داشت که خانه هایشان ویران گردد و خواهر و مادر و دخترشان نصیب خوکهای آمریکایی شود و اجساد کودکانشان را که به زغال تبدیل شده نظاره گر باشند ؟