بسم الله الرحمن الرحيم الحمد لله رب العلمين

حدیث

وحدّثنا إِسْحَقَ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيّ: أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهّابِ الثّقَفِيّ: حَدّثَنَا خَالِدٌ الْحَذّاءُ، عَنُ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالَكٍ قَالَ: ذَكَرُوا أَنْ يُعْلِمُوا وَقْتَ الصّلاَةِ بِشَيْءٍ يَعْرِفُونَهُ، فَذَكَرُوا أَنْ يُنَوّرُوا نَاراً أَوْ يَضْرِبُوا نَاقُوساً، فَأُمِرَ بِلاَلٌ أَنْ يَشْفَعَ الأَذَانَ وَيُوتِرَ الإِقَامَةَ. (صحيح مسلم، لأبي الحسين مسلم بن الحجاج القشيري النيسابوري، كتاب الصلاة، باب الأمر بشفع الأذان وإيتار الإقامة).

در این حدیث بیان می شود که مسلمین برای جمع شدن در مسجد برای صلات، پیشنهادهایی ارائه دادند که روشن کردن نار و زدن ناقوس از آن جمله بود ولی در انتها بلال علیه السلام مأمور شد که اذان دهد و اذکار آن را دو مرتبه تکرار نماید و اذکار اقامه را یک مرتبه بگوید.